آرام باش… بلند ترین موج

در آن هنگام که تو دست نابود کننده ات را

پائین آوردی

ا

ین تخته پاره های نقاب پوش عریان خواهند شد

و چه چشمان گستاخی

که از شرم فرو خواهند ریخت…

                                                     هوشنگ ایرانی

(عصیان خاموش)

حیات مرا مرداب های بی پایان فراگرفته است

و شکنجه ی ریاها و پستی ها از هیچ سو مرا ارام نمی گذارد

صحرای جستجو را اقیانوس های سراب فرو برده است

و اشک های تمساح تهی ها  پله ها را یک به یک سرنگون می سازد

اما، با اینهمه، ایستادگی خواهم کرد

و ان هنگام عظیم را انتظار خواهک کشید

ای سرود تنهایان

ای رنج رهاننده

با تو ایستاده ام و با تو فرو خواهم افتاد

بگذار سنگینی کوهها هرگز مرا رها نکند

بگذار جادوی ابوالهل* ناگشوده ماند

و عصیان انتیگون** در دخمه ها نابودی پذیرد

من از پای نخواهم نشست

و هنگام آخرین را، انتظار خواهم کشید

ای سرود تنهایان

ای رنج رهاننده

با تو ایستاده ام و با تو فرو خواهم افتاد

* ابولهول: پیکره ای به شکل سر آدمی نزدیک اهرام مصر.

** آنتیگون: دختر اودیپ و خواهر اتئوکلس در اساطیر روم باستان که چون چشمان پدرش

کور شد وی راهنما و رهبر او گردید و چون با وجود منع کرئون پادشاه، وی برادر خود را

دفن کرد محکوم به مرگ گردید و مقابل معبد تبس کشته شد.