پنج هزار سال پیش در « شهر سوخته»، هنرمند نقاش ،روی یک جام سفالین طرحی از یک « بز» را ترسیم کرد . او در نظر داشت که نقش بز را در اطراف دهانه جام تکرار کند ، اما وقتی شروع به کار کرد ، توانست در 5 حرکت ، بزی را طراحی کند که به سمت درختی حرکت کرده و از برگ آن تغذیه میکند .

این اولین باری بود که در جهان باستان ، « تصویر متحرک» پا به عرصه حیات گذاشت .

سفال ها در جهان باستان نقش بوم را برای نقاشان و هنرمندان زمان خود ایفا می کردند .

آنها با نقاشی روی سفال های مختلف از اعتقادات و محیط اطراف خود به  ویژه طبیعت پیرامونشان به عنوان یک سمبل و نماد استفاده می کردند.

در سفال های « شهر سوخته» که از متمدنترین و پیشرفته ترین تمدن های باستانی در پنج هزار سال پیش است ، نقش بز و ماهی بیش از هر نقش دیگری دیده می شود . بز و ماهی ، دو حیوانی هستند که در این منطقه بیش از هر حیوان دیگری از آنان استفاده می شد و ساکنان شهر سوخته را به ادامه حیات اجتماعی خود امیدوار می کرد.

کشف این سفال با نقاشی متحرک ثبت شده روی آن ، در میان سفال های این منطقه نیز بی مانند بوده است . این نقاشی ، حرکت تصاویر را در کوتاه ترین زمان ممکن روی جامی که دهانه آن 8 سانتی متر قطر دارد ، نشان می دهد .

در دیگر سفال های یافته شده در شهر سوخته نقوش متفاوتی دیده می شود که برخی اوقات تکرار شده اند ، اما حرکتی در آنها دیده نمی شود . از نگاه باستان شناسان این کشف نشان دهنده آن است که مردمان شهر سوخته بسیار باهوش ، هنرمند و در زمان خود پیشرو بوده اند .

                                                                                            ( لیلا میر کمالی )